loading...
Πρωτοπρεσβυτέρου Κλεάνθη Παντελή, Κυριακή της Πεντηκοστής.
pentikosti-img.jpg

«Μέγα καὶ σεβάσμιον μυστήριον» χαρακτηρίζει ο υμνωδός την Πεντηκοστή. Γιατί εορτάζουμε κατ’ αυτήν «τὴν ἐπιδημίαν», την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, που είχε υποσχεθεί ο ίδιος ο Κύριος. Είναι η πιο μεγάλη ημέρα της Εκκλησίας, γιατί «ἡ ἐπιφοίτησις» του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές του Χριστού αποτελεί την ολοκλήρωση του έργου της σωτηρίας. Όλα όσα επετέλεσε ο Κύριος για τη λύτρωση του ανθρώπου ολοκληρώθηκαν με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, το οποίο φωτίζει τον άνθρωπο, τον οδηγεί στην αλήθεια, τελεί τα μυστήρια και αγιάζει τους πιστούς.

Η Πεντηκοστή είναι όντως η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. Κατ’ αυτήν μετά από το φωτισμένο και εμπνευσμένο από το Άγιο Πνεύμα συγκλονιστικό κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου επίστευσαν και εβαπτίστηκαν τρεις χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι απετέλεσαν την πρώτη Εκκλησία επί γης. Αυτό το Άγιο Πνεύμα μένει στον κόσμο και στη γη μας και συγκροτεί διαρκώς «ὅλον τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας». Το Άγιο Πνεύμα είναι η ψυχή, η ζωή, η δύναμη της Εκκλησίας. Δεν έχει και ούτε πρέπει να έχει κοσμική δύναμη η Εκκλησία. Δύναμή της είναι το Πνεύμα το άγιο, στο οποίο οφείλεται η αγιότης και η ενότης της Εκκλησίας και όλα τα χαρίσματά της. Αυτό αναδείχθηκε περίλαμπρα στη ζωή των Αποστόλων. Τι ήταν οι Απόστολοι πριν από την Πεντηκοστή;

Απλοί άνθρωποι του λαού, άσημοι, αγράμματοι, φοβισμένοι και εν πολλοίς δούλοι σε ανθρώπινες αδυναμίες. Έτσι, ο Πέτρος αρνείται το Χριστό μπροστά σε μια «παιδίσκη», οι άλλοι διασκορπίζονται και τον εγκαταλείπουν, ο Θωμάς δυσπιστεί, ο Παύλος τον διώκει.

Τι έγιναν, όμως, μετά την Πεντηκοστή; Εντελώς διαφορετικοί, μεταμορφώθηκαν. Ο Πέτρος, γεμάτος παρρησία και θάρρος, ομιλεί στις χιλιάδες των εβραίων και τονίζει εμφαντικά ότι ο Ιησούς «ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε», «ἀνέστη ἐκ νεκρῶν», εκάθισε στα δεξιά του Θεού και Πατρός και τους έστειλε το Πνεύμα το Άγιο που τους μετέβαλε ριζικά. Και οι άλλοι, επίσης, Απόστολοι με την ίδια τόλμη, όχι μόνο προς τους Ιουδαίους, ομολόγησαν την πίστη τους, αλλά με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έγιναν οι σοφοί διδάσκαλοι της οικουμένης όλης.

Γι’ αυτό και οι Πατέρες της Εκκλησίας τονίζουν και επαναλαμβάνουν ότι καμιά άλλη δωρεά του ουρανού προς τη γη δεν είναι τόσο μεγάλη και σπουδαία όσο η δωρεά του Αγίου Πνεύματος στην Πεντηκοστή, που πλούτισε με πλούτο χαρισμάτων το ανθρώπινο γένος. Και όταν λέμε ότι η Εκκλησία μας πρέπει να ζει σε μια συνεχή Πεντηκοστή, αυτό ακριβώς εννοούμε. Να ζει συνειδητά, έντονα τον πλούτο των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, να αισθάνεται τη βιαία πνοή του, να την καθοδηγεί σε κάθε της βήμα, σε κάθε της εκδήλωση.

Γιατί μόνο από το Πνεύμα το Άγιο πηγάζουν τα χαρίσματα, η πίστη, οι θεσμοί και η θεολογία της Εκκλησίας.

Όλες αυτές τις αλήθειες συμπυκνωμένες σε έναν ύμνο τονίζει ο υμνογράφος, και τελειώνουμε, στο γ΄ στιχηρό της εορτής της Πεντηκοστής.

«Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον

Βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ,

Ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν,

Ἀλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν,

Ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε δόξα σοι».