loading...
Κυριακή Η' Λουκά, Ο Ιησούς: ο καλός και αγαθός Σαμαρείτης της αγάπης† Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη
Ο Ιησούς: ο καλός και αγαθός Σαμαρείτης της αγάπης

Κυριακή Η' Λουκά

Ο Ιησούς: ο καλός και αγαθός Σαμαρείτης της αγάπης

Όγδοη Κυριακή του Λουκά σήμερα, αγαπητοί. Ο Ιησούς μας είπε την παραβολή του καλού Σαμαρείτου, που είναι ο Ίδιος. Καλός Σαμαρείτης είναι ο Χριστός μας, ο οποίος μας πήρε πάνω Του, τα έδωσε όλα, και πέθανε και ανέστη για μας. Και μας προσφέρει συνεχώς τα πάντα, μέχρι που να μας βάλει στην αιώνια ζωή, και εκεί θα είναι πια η μοναδική και ατελεύτητη χαρά και αγαλλίασή μας.

Καθώς ανέβαινε ο Ιησούς από την Γαλιλαία στα Ιεροσόλυμα, είχε καθίσει σε κάποιο μέρος και μιλούσε στους Μαθητάς και στο λαό. Κάποια στιγμή, ένας Νομοδιδάσκαλος σηκώθηκε και Τον ερώτησε τι να κάνει, για να κληρονομήσει την αιώνια ζωή. Και το κάνει αυτό με κακή πρόθεση, για να τον φέρει τάχα σε δύσκολη θέση και να του δείξει πως δε γνώριζε το νόμο. Και ο Ιησούς του είπε: «Εσύ είσαι Νομοδιδάσκαλος πώς διαβάζεις και πώς καταλαβαίνεις το νόμο; Τι λέει ο νόμος του Θεού;». Και του είπε: «Να αγαπάς τον Θεό μ' όλη σου την ύπαρξη, και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Και ο Ιησούς του λέει «Μπράβο! Έτσι να κάνεις και θα μπεις στην αιώνια ζωή». Αυτός όμως δυσκολεύτηκε λίγο, γιατί είχε ρωτήσει το αυτονόητο. Και Του λέει στη συνέχεια: «Ποιός είναι ο πλησίον;». Και ο Ιησούς είπε την παραβολή του καλού Σαμαρείτου.

Ένας άνθρωπος – Ιουδαίος φυσικά – κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ και έπεσε σε ενέδρα ληστών. Τον γύμνωσαν, τον πλήγωσαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Πέρασαν από εκεί ένας ιερεύς, τον είδε, και άλλαξε δρόμο. Και ένας Λευίτης το ίδιο. Ένας Σαμαρείτης, όμως, ήρθε επάνω του, τον ευσπλαχνίσθη, και τον εφρόντισε, του απολύμανε και του επούλωσε τις πληγές, βάζοντας λάδι και κρασί και τον ανέβασε στο ζώο του. Τον πήγε στο πανδοχείο, τον φρόντισε εκεί. Δηλαδή, λένε οι εξηγητές, έσκισε μέρος από τα ρούχα του και τον ενέδυσε, και ύστερα έμεινε μαζί του. Και την άλλη μέρα πήγε στον πανδοχέα, του 'δώσε δύο δηνάρια – μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη – και του είπε: «Φρόντισε τον, και 'γώ επιστρέφοντας για την πατρίδα μου, ό, τι ξοδέψεις παραπάνω θα στο δώσω».
Και ρώτησε στη συνέχεια ο Ιησούς τον Νομοδιδάσκαλο: «Ποιός είναι ο πλησίον από τους τρεις;». Και εκείνος, μη θέλοντας να πει ούτε το όνομα των Σαμαρειτών, λέει: «Ο ποίησας το έλεος μετ' αυτού». Αυτός που έκανε την ευσπλαχνία. «Έ, του λέει ο Ιησούς, πορεύου κι σύ ποίει ομοίως».

Η παραβολή αυτή του καλού Σαμαρείτου Χριστού είναι συγκλονιστική. Δεν μπορούσε κανείς να βοηθήσει τον άνθρωπο, αφού έπεσε, ούτε ο ιερεύς, ούτε ο Λευίτης, «Ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος», όπως λέει στον Ησαΐα τον Προφήτη, «αλλά αυτός ο Κύριος». Ήλθε λοιπόν, ο Κύριος όχι από την Σαμάρεια αλλά από την Μαρία την Παρθένο και από το Πνεύμα το Άγιο, και μας πήρε πάνω του, και μας έσωσε. Και αυτό κάθε φορά που το ακούμε στην παραβολή, μας συγκλονίζει, μας γεμίζει και χαρά και ευγνωμοσύνη στο πρόσωπο και στο έργο του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού. Εκείνο που απομένει σε εμάς και χρειάζεται να κάνομε είναι να Τον αγαπάμε, μ' όλη μας την ψυχή και μ' όλη μας την καρδιά, διότι ο Ιησούς είναι η πρώτη και η στερνή μας αγάπη. Και στο όνομά του να διακονούμε τον πλησίον, τον κάθε άνθρωπο, γιατί πλησίον σημαίνει, και είναι, αυτός ο οποίος έγινε από το ίδιο χώμα και από την ίδια δημιουργική πνοή. Πλησίον είναι ο κάθε άνθρωπος και ο Χριστός μας εν ετέρα μορφή. Ας το 'χουμε υπόψη μας αυτό. Θα μας κάνει καλό.

 

Πηγή: † Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη (2009). ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ΤΟΜΟΣ Β΄, Από την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, Λευκωσία: Περιοδικό «Ακτή», σελ.143-145.