loading...
Κυριακή Α΄ Λουκά 1
kyriakh-a-louka.jpg

Άγιου Θεοφύλακτου, Επίσκοπου Αχρίδος

«Τον εστρίμωχναν τα πλήθη, για ν’ ακούσουν το λόγο του Θεού κι Αυτός στεκόταν κοντά στη λίμνη Γενησαρέτ. Είδε δυό βάρκες αραγμένες στην ακρολιμνιά· οι ψαράδες πιο κεί έπλυναν τα δίχτυά τους. Μπήκε σε μια απ’ αυτές που ήταν του Σίμωνα και τον παρακάλεσε να ξεμακρύνει λίγο από τη στεριά. Κι αφού κάθισε, άρχισε να διδάσκει τον κόσμο μεσ’ από τη βάρκα. Όταν τέλειωσε, είπε στο Σίμωνα· Γύρισε στ’ ανοιχτά και ρίξετε τα δίχτυα για ψάρεμα.

Του αποκρίθηκε ο Σίμωνας και Του είπε· Δάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Θα ρίξω, όμως, το δίχτυ, αφού το ορίζεις. Έκαμαν έτσι κι έπιασαν τόσο μεγάλο πλήθος ψάρια που άρχισε το δίχτυ να σπάζει. Φώναξαν τους συνεταίρους τους, της δεύτερης βάρκας, να παν να τους βοηθήσουν. Πήγαν και γέμισαν και οι δύο βάρκες σε σημείο να βουλιάζουν. Όταν το είδε αυτό ο Σίμωνας, πέφτει στα γόνατα του Ιησού και τον παρακαλεί. Έβγα απ’ τη βάρκα μου, Κύριε, γιατί είμαι αμαρτωλός. Τον είχε γεμίσει θάμπος κι αυτόν κι όλους τους συντρόφους του για τα ψάρια που είχαν πιάσει μ’ αυτό τον τρόπο. Όμοια είχαν ξαφνιαστεί κι ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, γιοί του Ζεβεδαίου που ήσαν συνέταιροι του Σίμωνα. Γι’ αυτό ο Ιησούς είπε στον Σίμωνα· Μη φοβάσαι, από τώρα θα ψαρεύεις ανθρώπους. Κι αφού έσυραν τα πλοία στη στεριά, τα παράτησαν όλα και Τον ακολούθησαν».

Αποφεύγει ο Κύριος τη φήμη, κι αυτή τόσο περισσότερο τον καταδιώκει. Ερχόταν ο κόσμος, κι εκείνος ανεβαίνει στο πλοίο. Για να μιλάει από το πλοίο σ’ αυτούς που στέκονταν στην αμμουδιά· όλοι απέναντί του. Κι αφού μίλησε στο πλήθος, δεν άφησε χωρίς αμοιβή τον κύριο του πλοίου. Τον ευεργετεί διπλά: του χάρισε πλήθος ψάρια και τον κάνει μαθητή Του.

Θαυμάστε τον τρόπο του Κυρίου, πώς προσελκύει καθένα με τα δικά του και τους συντρόφους του. Προσέξετε και την ηπιότητα του Χριστού, πώς παρακαλεί τον Πέτρο ν’ απομακρύνη το πλοίο από τη γη. Τη λέξη ηρώτησε πρέπει να την πάρουμε στη θέση της λέξης παρακάλεσε. Αλλά ο Πέτρος, πόσο βολικός ήταν, ώστε να δεχθεί στο πλοίο του άνθρωπο που δε γνώριζε και να τον ακούει σε όλα. Όταν του είπε να πάνε ανοιχτά, δεν αρνήθηκε. Μπορούσε να πει: “Όλη τη νύχτα κοπίασα και δεν εκέρδισα τίποτα και τώρα να σε ακούσω και να υποβληθώ σε νέους κόπους;” Δεν είπε τίποτα απ’ αυτά. Αλλά το αντίθετο. “Αφού με συμβουλεύεις, θα ρίξω το δίχτυ στη θάλασσα”. Τόσο θερμή ήταν η πίστη του και προτού πιστέψει. Γι’ αυτό και πιάνει τόσα ψάρια, που δεν μπορεί να τα τραβήξει και κάνει νόημα στους συντρόφους του, στους συνεργάτες στο άλλο πλοίο.

Με νοήματα τους προσκαλεί, γιατί η έκπληξή του από την ψαριά δεν τον άφηνε ούτε να μιλήσει.

Με πολύ σεβασμό, έπειτα, ο Πέτρος ζητεί από το Χριστό να μη μείνει στο πλοίο του, χαρακτηρίζοντας αμαρτωλό τον εαυτό του κι ανάξιο να μείνει μαζί του.

Ερμηνεύσετέ τα, αν θέλετε, και αλληγορικά. Το πλοίο είναι η Συναγωγή των Ιουδαίων. Ο Πέτρος δίνει τον τύπο των δασκάλων του Νόμου. Όλη τη νύχτα κοπίασαν οι δάσκαλοι πριν από τον Χριστό και δεν έπιασαν τίποτε. Νύχτα· ο καιρός πριν από την έλευση του Χριστού.

Κι όταν ήλθε ο Χριστός και έγινε ημέρα, αφού πήραν τη θέση των νομοδιδασκάλων οι απόστολοι στον λόγο εκείνου, δηλαδή, στην προσταγή του, ρίχνουν το δίχτυ του Ευαγγελίου και συλλαμβάνουν πλήθος ανθρώπους.

Μόνος του ο καθένας δεν μπορεί οι απόστολοι να τραβήξουν το δίχτυ με τα ψάρια, αλλά κάνουν νόημα στους συντρόφους και συνεργάτες τους και συνεργάζονται μαζί τους. Αυτοί είναι οι κατά τις διάφορες εποχές ποιμένες και διδάσκαλοι των Εκκλησιών, που εξηγούν και ερμηνεύουν την αποστολική διδασκαλία και συνεργάζονται με τους αποστόλους, για να συλλάβουν τους ανθρώπους.

Προσέξετε και τη φράση ρίχουν τα δίχτυα. Το Ευαγγέλιο είναι το δίχτυ, λέξη ταπεινή και συνηθισμένη που ταιριάζει με την ασημότητα εκείνων που την ακούν και γι’ αυτό και ο λόγος να ριχτεί στη θάλασσα. Κι αν κανένας έλεγε ότι φανερώνεται το βάθος των νοημάτων με την έκφραση ρίχνουν το δίχτυ στη θάλασσα, κι αυτό δεν θα ήταν αταίριαστο.

Εκπληρώθηκε ο λόγος του προφήτου που είπε· Ιδού, εγώ θα στείλω πολλούς ψαράδες, λέγει ο Κύριος. Κι έπειτα θα στείλω πολλούς κυνηγούς και θα τους συλλάβουν. Και ψαράδες εννοεί τους αγίους αποστόλους, ενώ κυνηγούς τους κατά τις διάφορες εποχές προϊσταμένους και διδασκάλους των Εκκλησιών.

Πηγή: www.agiazoni.gr